Howling Bells


Howling Bells - 

Radio Wars 

 (2009)

lastfm

myspace

ტეტრა პაკის შეფუთვაზე თუ დაფიქ-

რებულხართ ოდესმე? მე ამ ზაფხულამდე ამ პრობლემას არ შევუწუხებივარ, უფრო ზუსტად კი, ამა წლის სექტემბრის ერთ მშვენიერ დილამდე, როცა დრეგონფლაიზელებმა ეკო-ფუდის რძის ყუთზე  სარეკლამო ხასიათის შემდეგი მინაწერი აღმოვაჩინეთ:                                                                "დედიკო, რატომ არის ეკო-ფუდის რძე ასეთი გემრიელი?"  - ზრუნვილი ბავშვი ეკითხება მზრუნველ  დედას.           და დედის პასუხი (თითქოს-და რა შეიძლება იყოს "იმიტომ, რომ ის არის ეკოლოგიურად სუფთა, ქართული"-ზე უფრო უარესი, მაგრამ აიიიი ისიც) :

"იმიტომ, რომ იგი ჩამოსხმულია ტეტრა პაკის შეფუთვაში, რომელიც საიმედოდ ძლებს სიცხესა და სიცივეში, ჭირსა და ლხინში, გაჭირვებასა და ბედნიერებაში". (მაპატიეთ ინტერპრეტაციისთვის, მაგრამ ასე იყო დაახლოებით). 

ხოდა, თუკი მსგავსი სისულელეები მომხმარებელს მართლაც უბიძგებენ ამა თუ იმ მარკის საქონლის ყიდვისკენ, მაშინ რატომ არ უნდა იყოს Howling Bells-ის ეს ალბომი ტეტრა პაკის შეფუთვის ღირსი?! თუმცა მგონი აქვს კიდეც, მე ხომ ორიგინალი არ მინახავს :P

ის კი წავიკითხე, რომ ტეტრა-პაკისკენ მიმავალი გზა იმით დაწყებულა, რომ 2000დან 2003 წლამდე ავსტრალიის ფიქტიურ :d დედაქალაქ სიდნეიში მოღვაწე, ინდი როკის დამკვრელი, კაი მსმელი და კაი პურისმჭამელი ბენდი, სახელად ვაიკიკი/Waikiki, გაუგებარი მიზეზების გამო დაშლილა. ჯგუფის სამ წევრს დროებით უმუშევრის სტატუსი ვერ მოურგია და ახალი ბენდის ჩამოყალიბება განუზრახავს. 2004 წლის მიწურულს გოგო-ბიჭებმა ბასისტიც აიყვანეს და რეპეტიციებს შეუდგნენ სიდნეის ნესტიან სარდაფებში.

როგორც მათი ვოკალისტის, ხუანიტას ძმა (რომელიც სხვათაშორის გიტარისტია იგივე ბენდში) იხსენებს, ახალბედა ჯგუფს ძალიან უჭირდა თავის გატანა თურმე. მარშუტკას მეტროს ამჯობინებდნენ და პლაჟზე ფრენბურთსაც არ თამაშობდნენ რომ ფული დაეზოგათ. სამაგიეროდ, ბრიტანეთში ჩასვლა მოახერხეს, თორემ აბა ავსტრალიაში როგორ გავიქაჩებოდითო - უთქვამს ხუანიტას ძმას.  აბა კაცო! რაღა ავსტრალია და რაღა საქართველო. ლივერპულში ყმაწვილების ხელმომჭირნე ცხოვრებამ 3 თვეს გასტანა და ამ სამ თვეში coldplay-ის,  snow patrol-ის და სხვა ცნობილ -ცნობილი ბენდების პროდიუსერს დააპროდუცირებინეს ალბომი და 2006 წლის მაისში გამოუშვეს კიდეც. რა თქმა უნდა, ასეთი ზურგის მქონე ბენდს ენემიმ და პიჭფორკმა მაღალი შეფასებები მისცეს და მსმენელების დაინტერესებაც გამოიწვიეს.  მე, როგორც აუთენტურად დილეტანტი მსმენელი, მათი ალბომის ყდამ მიმიზიდა მხოლოდ და გადმოვწერე ალბომიც. მაგრამ, ლაივ ჩანაწერი აღმოჩნდა და ჯერ ისედაც არ ვგიჟდები აუდიო ლაივებზე და მით უმეტეს, მომკალი და ვერ მოვუსმენ  პირველად ლაივს სტუდიურის გაცნობამდე. ხოდა, ეს ალბომიც ეგდო ისე და მტვერი ედებოდა.. 2009ში ბენდმა ახალი ალბომი გამოსცა და მეც მხოლოდ მაშინ გამახსენდნენ ხუანიტა და მისი დამქაშები. 

                                                                         

არ ვიცი, რატომ ჩავიციკლე ეს დღეები ასე ძალიან ამ ახალ ალბომზე. აშკარად ტეტრა პაკის ხელი ურევია, თორემ ერთი მოსმენით დიდი არაფერია -  მძლავრი ხმის პატრონი, მაგრამ თითქოს არაფრით გამორჩეული ვოკალისტკა, ყოვლად ჩვეულებრივი ინდი-როკი ( და არა აკუსტიკური ინდი პოპი!!!), გემოვნებიანი ეფექტებით და აქა-იქ ბასის გემრიელი გამოკვეთებით , სასიამოვნო ბექებით და ხანდახან ტაშებით და მარტივი და კარქქქი ტექსტებით (რომლებსაც გინდა-არგინდა შენ თავს უკავშირებ ხოლმე მომენტებში და ისეთია, აი რაღაცნაირი, გოგოშკური).  მაგრამ ფაქტია, radio wars მეორე მოსმენისას უკვე გითრევს, მესამე მოსმენაზე არანორმალურად გსიამოვნებს და მეოთხე და მომდევნო მოსმენები უკვე თავისთავად მოდიან. ფლეიერშიც თავისი ფეხით გადადის მთლიანი ალბომი და სახლში მოსვლას არ გაცლის, კომპიუტერშიც ასე თავისით ირთვება ხოლმე.

trackebi:

1. Treasure Hunt
2. Cities Burning Down
3. It Ain't You
4. Nightingale
5. Let's Be Kids
6. Ms. Bell's Song (
Radio Wars Theme)  (ვინც მოუსმენთ სათითაოდ დააკომენტეთ რა ამ სიმღერის პირველი ნაწილი გირჩევნიათ თუ მეორე, მჭირდება) 
7. 
Golden Web
8. 
Into the Chaos
9. 
Digital Hearts
10. 
How Long

ClickClick

        

ხო, ეს კი  წინა ალბომის გარეკანი

საქართველოს პირობებში ტეტრა პაკი რისაიქლინგს არ ექვემდებარება :|

Devendra Banhart

Devendra Banhart-
What Will We Be

(2009)
official
last.fm
myspace (ამის
მაისფეისზე
შესვლით თავს ნუ შეიწუხებთ,
ნურც ოფიციალურ საიტზე,
ჯერ არ გაუხსნია)



ბიგ ფინქის სფეისზე შეხვედით??




ეს სურათი
ჩამი მუზა იქნებოდა
რო ყოფილიყო,
მაგრამ
არ არის.













ესესაა ბერლინიდან ჩამივფრინდით dragon flys სამივე ავტორი, სკაუტის კონცერტიდან გადაფრენილები, სადაც ზედა სურათის მსგავსი არაფერი გვინახავს, თუმცა შესანიშნავი დრო გავატარეთ ლუქსემბურგში , თან ყველაზე საინტერესო რაცარის ჩამოსულებს მე და სოფო მოლოკოს IELTSის გამოცდაზე გასაუბრებაში მე მკითხეს რა აზრისხართ დევენდრა ბანჰარტზეო და სოფოს ზოგადად ინდი მუსიკაზეო

რაარხდება ცხოვრებაში

აი ესეც ვითომ კაცის სახეს ხატავენ აბლოჟკაზე და არადა აშკარადდ :დ




ალბომზე ერთიორ სიტყვას და შეფასებას რაც შეეხება მშვენიერი ალბომი გამოგვიშვა დევენდრამ, თავისი თავიც შეინარჩუნა და ახალი ელემენტებიც შემატა. სიმღერის ახალი დანაზებული მანერით მღრეის , ძველ ალბომებში რაღაც ტუტუცურად მღეროდა და ეხლა ისე მღერის ან დაჭკვიანდა , დაწყნარდა(თუმდა მეგაპუუსის გამო ეს ვარაუდი ძალზედ მესუსტება) ან კიდე რამე სხვა მიზეზია , რას გაუგებ.









პირველი ტრეკი რომელიც გაგვასინჯა baby იყო და ”აუუ რაკარგია” შეფასება გამოიწვია (ნუ მე მასე დამემართა) მარა მერე ალბომს რო მოუსმენ , ხვდები რო სხვებთან შედარებით ’არი რა’ , რაღაც მაინც აკლია, მაგრამ აი ანჯელიკა :::::::::::::::))))) ’უდაოდ საუკეთესოა’, სიმღერის ხასიათი ისე საკაიფოდ იცვლება, ეს ტრალივალი გიტარები თავიდან და თან ხმაც( გეგონება გაბღენიძილი დგას პატარა ბავშვივით და ისე მღერისო) მერე როგორ გადადის რაღაც მოჯაზო, მობრაზილიურო რითმებში და ესპანურად ისევ ძველებური სტილით ამთავრებს.




//


\\
ისე მოუთმენლად ველოდი ამ ალბომს ნეწ მოონსაც კიარ ელოდნნენ ფანები ისე როგორც მე ამ ალბომს და მოლოდინი ნამდვილად გაამართლა ;)




trakebi

1 Can't Help But Smiling
2 Angelika
3 Baby
4 Goin' Back
5 First Song For B
6 Last Song For B
7 Chin Chin & Muck Muck
8 16th & Valencia Roxy Music
9 Rats
10 Maria Lionza
11 Brindo
12 Meet Me At Lookout Point
13 Walilamdzi
14 Foolin'


clickclick


immortalclickclick


ახლა ასე გამოიყურება

The Big Pink


The Big Pink 

          -

A Brief History

       Of Love

        (2009)

lastfm

myspace

(შედით სფეისზე არ ინანებთ)

ალბათ ყველა ჭეშმარიტი მელომანი კარგად იცნობს 60-70-80იანების კანადურ როკ ჯგუფს, Capitol Recordsის ლეიბლზე მოღვაწე The Band-ს. ალბათ, ყველა ჭეშმარიტ მელომანს მათი ფირფიტა (თუ ჭეშმარიტ მელომანებს ვინილები აქვთ, მე მაპატიეთ) ექნება სახლში, და როგორც მინიმუმ ერთი ალბომი და ერთი ლაივ ჩანაწერი, ფოთის პორტიდან კონტრაბანდით ჩამოტანილი. და პრაიგრივაწელის ნემსი გაფუჭებული რო არ ჰქონდეს, ყველა ჭეშმარიტი მელომანი დღესაც სიამოვნებით მოუსმენდა მათ ალბომს. სამწუხაროა, რომ მაშინდელი ნამდვილი ნემსები დღეს მშრალ ხიდზეც კი აღარ იშოვება უკვე. 

ჰოდა, მეგობრებო, თუკი ჭეშმარიტი მელომნობის რაღაც თქვენც გცხიათ, ჩემგან არ გესწავლებათ ზემოთაღნიშნული ბედნის დისკოგრაფია. შესაბამისად, ყველას გეცოდინებათ, რომ მათი სადებიუტო ალბომი Music From Big Pink-ის სახელწოდებითაა ცნობილი და გამოიყურება ასე

და რაოდენ სასიხარულო აღმოჩნდება ალბათ ის ფაქტი თქვენთვის, რომ ჩემ მიერ შემოთავაზებული ბენდის წევრებიც სვორედ რომ ჭეშმარიტი მელომანების ოჯახებში გაზრდილი ყმაწვილები არიან! სამწუხაროდ, თვიტონ კი უვარგისები და სრული ფუქსავატები გამოდგნენ. ერთ-ერთი მათგანი თაროების დალაგებისას გადააწყდა თურმე ზემოთხსენებულ ალბომს. იფიქრა, ჩემ ჯგუფს Big Pink-ს დავარქმევო და დაარქვა. ერთი ისაა, რო ინგლისურმა ტრადიციამ წინ the არტიკლის დართვა მოითხოვა, თორე სხვა ყველაფერი 5იანზე გამოვიდა.  აქ კი ჭეშმარიტი მელომნების სიხარული იმედგაცრუებით იცვლება, რადგან ამ ახალგაზრდა  ბენდს იმ Band-თან სახელის გარდა სხვამხრივ  საერთო არაფერი აქვს. ეგ კი არა, მოსმენილიც არ აქვთ. არც მე.

ეს ჩვენი ბენდი, მეტსახელად The Big Pink, 2007 წელს ჩამოყალიბდა წმინდაწყლის ინგლისელი Robbie Urzeსა და  ასევე წმინდაწყლის ინგლისელი Milo Cordellის მიერ. ახალბედა და გამხურებელი ბენდის სტატუსით ისეთ კორიფე ჯგუფებთან უვლიათ ტურებზე, როგორებიცაა TV on the Radio, Florence & The Machine (ნუ ჯგუფი ნაკლებად, მარა გავატაროთ), Crystal Castles და Klaxons.

წინამდებარე ალბომი ბიჭებისთვის სადებიუტოა, და ჩაწერილია ნიუ-იორკში, თუმცა მათთვის ეროვნებ-წარმომავლობის ღალატში მაინც არავის დაუდია ბრალი. ალბომის სახელი კრეატიულობით ვერ დაიკვეხნის და მეტიც, ვენესუელური სერიალის სახელსაც მოგვაგონებს. (აბა რა ინდი-ბენდის საკადრისია - " სიყვარულის მოკლე ისტორია"!) გულდათუთქული ლავსონგებიც ოხრად არის ალბომში, მარა ესეც ეპატიებათ ჩემგან. ბოლოსდაბოლოს, " it's the best they can do without saying they love". სამაგიეროდ, ჟღერადობა და მელოდიაა ოოოო!! მოშუგეიზო ელექტრონიკა, თუ ელექტრონული შუგეიზი მნიშვნელობა არ აქვს. მაგრამ ფაქტია, ორივე სიტყვა ხაზგასმით და ცალ-ცალკე უნდა აღნიშნო მათ დასახასიათებლად. სასურველია დამარცვლითაც.

ჰოდა აგერ ალბომიც

trakebi:

1. Crystal Visionsc (ბაგარი opener-ი)
2. Too Young To Love
3. Dominos
4. Love In Vain
(if you really love him then tell me that you love him again and go ვოტ)
5. At War With The Sun
6. Velvet
7. Golden Pendulum
8. Frisk
9. A Brief History Of Love
10. Tonight
11. Countbackwards From Ten

ჰო მართლა, ჭეშმარიტი ძილით ვისაც უძინია ავტობუსში, ის კარგად გამიგებს, რატომ გავაფრინე ასე ძალიან ამათზე.. ავტობუსში ჭეშმარიტი ძილი ის უბრალო პრიმიტიული ძილი არ გეგონოთ მეგობრებო - ბორბალთან შემაღლებულ სკამზე მეგობრის მხარზე რო ჩამოდებ თავს და ნაუშნიკებსაც წინასწარ მოირგებ ყურებზე ამ პოზისთვის. არავითარ შემთხვევაში! ავტობუსში ჭეშმარიტი ძილი მაშინ გაკითხავს, როცა თბილისის ათასჯერგადათხრილ და მაინც ოღრო-ჩოღრო გზებზე, გახევებულ მწვანე სკამზე მარტო მჯდომს და ფანჯარაზე თავმიყრდნობილს (უმოწყალოდ რომ გარახუნებინებს მინაზე თავს მძღოლი, ტრანსპორტი, გზა თუ მუხთალი წუთისოფელი) ჩაგეძინება და სიზმრად ბილეთის კaნტრaლიორების ნახვასაც მოასწრებ. გამოღვიძებული კი აღმოაჩენ, რომ ბილეთი მაგრად ჩაგიბღუჯავს ორივე ხელში, ყურებში კი ისევ ის სიმღერა ტრიალებს, რაზეც ჩაგეძინა.

სწორედ ამ დროსაა რეკომენდებული The Big Pink ყველაზე მეტად. თუმცა, რატომ, მაინც ვერ ვაყალიბებ. მაგრამ ერთი რამ ცხადია - თუკი გეძინებათ და ეს ბენდი დაძინებაში ხელს გიშლით - ლოგიკურად თავისი ხმაუროანობის გამო, - ეს იმას ნიშნავს, რომ ჭეშმარიტად არ გეძინებათ.

პლუტარქე

ClickClick

Immortalclickclick

                                 

                                    

                                              

Rockettothesky


Rockettothesky

-

To Sing You

Apple Trees

(2006)

Official

last.fm

myspace


ვინაიდან და რადგანაც მე ბრიტნიზე და სოფო მოლოკოსმა მადონაზე გავჭედეთ, გადავყევით პოპის დედოფალსა და პრინცესას და ახალს აღარაფერს ვუსმენთ, ამიტომ ძველ და ’უუუუუუუუუუუუუ ააააა’ და ’ააააააააა უუუუუუუუუუუ’ ალბომს დავდებ, უფროსწორად ალბომებს.



Rockettothesky არის ნორვეგიელი სინგერსონგრაითერი ქალი (გაგიკვირდებათ და ff-ზე როგორც იქნა ქალი დაიდება) რომლის ნამდვილი სახელიც არის Jenny Hvalი . დაიბადა ძვ. წ. აღ 335 წელს ქალაქ in the middle of nowhere ში და იყო საოცრად სუსტი ბავშვი, მაგრამ საკმაოდ ჯანმრთელი გაიზარდა,იმდენად ჯანმრთელი და ენერგიით სავსე რომ სად წაეგო გადავსებული ლიბიდო აღარ იცოდა და მთელი ენერგია მუსიკაში ჩადო და გამოუვიდა ყველაზე სექსუალური ალბომი რაც კი მომისმენია , არადა ბევრი მომისმენია :დ გოგოვარ და მასე აღვიქვამ და ბიჩები როგორ უძლებენ არ ვიცი :D

პირველად a cute lovesong, please მოვისმინე და რახან მაშინ ბლოგიარმქონდა, აღფრთოვანებულმა ყველას სთითაოდ დავუგზავნე და და ყველასგან განსხვავებული შეფასებები მივიღე, ერთერთმა ისიც კი მითხრა აწი 00ში ფლეიერით და ჟურნალით ვივლიო :დ

აი ალბომი კი ძალიან განსხვავებულია ამ ტრეეკისგან, მაგრამ ყველა ისე მოქმედებს ისე ისეე !

დროის განსხვავებულ მონაკვეთში სხვასასხვა ტრეკზე ვჭედავდი და საბოლოოდ მაინც მივედი იმ დასკვნამდე რო deep ყვეაზე სავსეა , მტელი ალბომის დუხიაქ , ნაწილნაწილ ყველატრეკის საუკეტესო მომენტებია გაერტიანებული, აი როგორია იცით, მაინცდამაინც love me if you dares არ ვწყალობ მაგრამ ერთი უძლიერესი მომენტია ფილმში, პოლიციას რო გაურბის და თან რო ლაპარაკობს, ზუსტად ასე შემიძლია შევაფასო deep და მთლიანად ალბომი To Sing You Apple Trees

Better than anaesthetic,cocain,high
purity cocain,reefer
Indian hemp,LSD,hallucinogen
Better than sex,blowjob,rave
party,complex sexual relationship
Better than the butter on the peanuts.
Better than Lucas,end of 2001
The dance of Marylin,and Schtroumpfette
Better than Lara Croft
Better than Jimmy
Hendrix,than Armstrong.
Better than the
walk-around by Santa Claus
Better than Bill Gates,then
the trances of Dalai-lama.

Better than the collagen on
the lips of Pamela Anderson
Better than the drugs
of Rimbaud, Morrison.

Better than freedom

Better than life


trakebi

1You Were In This Wave♥♥
2Barrie For Billy Mackenzie♥♥♥♥
♥♥
3Too Many Emmas♥
4Cigars♥♥
5An Army Of Flying Dutchmen
6God Is Underwater♥
7♥♥A Cute Lovesong, Please♥♥
8They Are Bastards! (We Are Better!)♥
9On Cherry Tree Song♥♥♥♥
10I Stepped On A Toothbrush♥♥♥♥
11Deep♥♥♥
1.Sleeping Spines
13To Where It Was Sucked Out From♥♥♥
14A Flock Of Chestshire Cats♥♥

clickclick

immortalclickclick

Rockettothesky - Medea (2008)

trakebi

1Song Of Pearl
2Fourteen,Fifteen,Thirteen,Fourteen
3Mothering Silence
4Call Medea
5Oh, Anna
6Grizzly Man
7Elephant Van Sant
8The Dead, Dead Water Lily Thing
9Chorus (თუ ვინმე ამას ბოლომდე მოუსმენთ შემატყობინეთ)
10Song In Blood


Cliclclick

immortalclickclick

The Antlers


The Antlers - Hospice (2009)

theantlers

myspace

lastfm




საქმიანი შეხვედრიდან მოსულს(საშინლად დაღლილს), სანატრელად ანთლერზის მოსმენა დამრჩაო, შექსპირი გაიფიქრებდა, იმ შეხვედრაზე რო ყოფილიყო.

შეიძლება დაეწერა კიდეც(რას გაუგებ შემოქმედ ხალხს).

არადა არაფერი ისეთი, ჩვენში რო დარჩეს.
მაგრამ ეს თავიდან, შივამდე.




მელოდიური მუსიკა, სუპერზანუდური, ჩამქრალი ვოკალი და გრძელი კომპოზიციები -
დაღლილს რო უხდება, ისეთი.
ანთლერზი ვერც განსაკუთრებულ სითბოს გთავაზობთ, ვერც ემოციების ყელში გაჩხერას და ყვირილის კბილებს შორის დაგუბებას. ინტიმს - ოხრად.
მაგრამ ეს თავიდან, შივამდე.




პიტერ სილბერმანი(Peter Silberman - ფოტოებზე რო ყურებიანი ბიჭუკაა, ეგ) ერთხელაც ამდგარა და ბრუკლინში გადასახლებულა(საიდან - არაა ცნობილი). მერე ნიუ-იორკის ქუჩებში სეირნობისას თავში ვაშლი დაცემია და პირველი სოლო ალბომიც გამოუშვია(დღეს ჯგუფი 3 ადამიანისგან შედგება). ეს პიტერის მესამე ალბომია, ვაშლის გარეშე გააკეთა და შესაძლოა, ამიტომაცაა უკეთესი.
მაგრამ ეს თავიდან, შივამდე.

მერე ძალიან კარგია :)



ალბომი რო დაიწყო, ცოტა დავზანუდდი, ვიფიქრე გამოვრთავ-მეთქი, უანთლერზოდაც მეძინებოდა. მაგრამ მერე ვიღაცამ სკაიპში მომწერა. მერე სხვა ვიღაცამ და ასე ნელ-ნელა შევიდა ეშხში ჩემგან დაკიდებული და დაწუნებული ანთლერზი.
აი ეშხში რო შევიდა, მერე გამორთვა გადავიფიქრე.

ალბომის შუა ტრეკებიდან უკვე კარგად ’მოაქვს’, შივა კი არაფერიც არაა ასეთი, უბრალოდ ახლა ვუსმენ და ამიტომ ავიკვიატე(საერთოდაც, მერვე ტრეკია ალბომში და არ დაიჯეროთ ’შივამდე’ თეორია :D )

თან რა საინტერესოა, ბუდას რო შივა მოსწონს ყველაზე მეტად, ხო? :D
შესანიშნავი ამბავია დასაწერად!




მოკლედ, ძალიან კარგი ალბომი, ძალიან ’სახლში ვარ, საკუთარ თავთან მარტო’ განწყობით. შეგიძლიათ ლოგინზე წამოკოტრიალდეთ, შუქი ჩააქროთ და ისე უსმინოთ :D

და რაც მთავარია!
ანთლერზი დაგავიწყებთ გუშინდელ, გუშინწინდელ, გუშინწინისწინდელ დეპრესიულ განწყობას(ანუ დაგაყენებთ უფრო კეთილშობილურად დეპრესიულ განყობაზე :D ) და დღევანდელ უხერხულ სიტუაციებს, დაღლაზე ხო საუბარი არ მაქვს. ის უფრო ეფექტურია, ვიდრე წამალი 'სალხინო'. სცადეთ - The Antlers :D














trakebi

01. Prologue
02. Kettering
03. Sylvia
04. Atrophy
05. Bear
06. Thirteen
07. Two
08. Shiva
09. Wake
10. Epilogue


Clickclick

Immortalclickclick



ესეც კლიპი ძალიან კარგ ტრეკზე

Tara Jane O'Neil

Tara Jane O'Neil 

- 

A Ways Away

(2009)

myspace

lastfm

ჩემს ბავშვობაში რუსთავი 2ზე დილაობით მულტსერიალები გადიოდა ხოლმე.  თუმცა ალბათ დღემდე გადის, მარა მე მაშინ ვუყურებდი ხოლმე . თან აქტიურად ვუყურებდი იმდენად, რამდენადაც მულტფილმების გარეშე ვერ ვიღვიძებდი. და რამდენჯერაც შუქი არ ყოფილა დილას, იმდენჯერ დამიგვიანია სკოლაში :დ და იყო ასეთი სერიალი პაპირუსის თავგადასავალი. ეგვიპტურ ღმერთებზე და ბოროტებებზე და სიკეთის მიერ ბოროტების ძლევაზე და რა თქმა უნდა, შეუპოვარ და უდრეკ გმირზე - სახელად პაპირუსზე. ყოველი სერია პაპირუსის მორიგ ფათერაკიან თავგადასავალს მოგვითხრობდა. მართალია, დღეს არცერთი ფათერაკი აღარ მახსოვს, მაგრამ მაშინდელი განცდა არასდროს დამავიწყდება :) თუმცა, ბუნდოვნად მახსოვს რომ, ერთ-ერთ სერიაში პაპირუსის მორიგ მისიას, ჩემი გაღვიძების გარდა, წარმოადგენდა  ისეთი მორიგი ზეგმირობის ჩადენა, როგორიცაა  კაცობრიობის ისტორიიდან უკანასკნელი 3 წლის გაქრობა. და რის ზეგმირი იქნებოდა ჩვენი პაპირუსი ასეთი დავალების შესრულება რომ ვერ მოეხერხებინა! თან განა უბრალოდ 3 წლის წინ დააბრუნა კაცობრიობა და გადაწყვეტილებების გადაფასებ-გადარჩევ-ახლის ამორჩევის საშუალება მისცა, არამედ სულმთლად გააქრო, ამოაგდო რა.

მართალია მთელი დღეა ვფიქრობ, ნამდვილად პაპირუსიდან არის თუ არა ეს სიუჟეტი და ნერვები მეშლება რო ვერ ვიხსენებ, მარა რა მნიშვნელობა აქვს ამას პრინციპში. 

უბრალოდ იმის თქმა მინდოდა, რო  ხანდახან მიფიქრია ყოველი წლის შემოდგომის შუაგული ასე გავაქრო ხოლმე.  მაპატიეთ თუ ვინმეს რამე დაგიშავდებოდათ ამით,  მარა კეთილი გეგმების გადადება ნოემბრის ბოლოსთვის  ყოველთვის შეიძლება. მეც ასე ვაპირებდი პრინციპში რაღაც თარიღების გადატან-გადმოტანას.

დღესაც სწორედ ასეთი ზრახვების დალაგების ფაცი-ფუცში ვიყავი, რო გამახსენდა - მუსიკალური თვალსაზრისით ყველაზე პროდიუქტიული დღეებიც შეიძლებოდა შეწირვოდა ამ ფოკუსნიკობის ამბავს და არ მესიამვონა. და უმალ განვდევნე გონებიდან ბოროტი ფიქრები.

სამაგიეროდ ჩავრთე Tara Jane O'Neil,  რამაც/ვინც  საბოლოოდ გადამაფიქრებინა პაპირუსის მიბაძვა და დამარწმუნა ავი მომენტების კარგიანობაში.

ბასისტი ყოფილა ახალგაზრდობაში რაღაც სარდაფის ჯგუფში. მერე წამოსულა. მერე კიდევ სადღაც წასულა და ასე მოუვლია მთელი ორეგონის პუნკ სცენა. და მერე უცბად დაწყნარდა და სინგერ -სონგრაითერ ფიმეილ ვოკალისტად იქცა. 5 ალბომიც აქვს გამოშვებული მარა მე მხოლოდ ბოლო - 2009 წლის ნამუშევარს, სახელად A Ways Away-ს ვიცნობ და გაგაცნობთ. 

A Ways Away - რომელშიც ხდება შემდეგი :  შთამბეჭდავი და  ძლიერი ხმა, მოსევდიანო მელოდიები, გასაგიჟებლად ნაზი ცქცქ დრამი და უმომხიბვლელესი გიტარული საუნდი თუ რა ჯანდაბა ქვია ამას არ ვიცი, - წარმოადგენს  ნელებით გატენილ ნახევარსაათიან ნაწარმს. და მიუხედავად იმისა რო მაისშია გამოსული, შემოდგომას და ჩაის უხდება სასტიკად.  

ისე რაღაც ძალიან ზედიზედ მიეწყო ეს ნელები ამ ბლოგზე რაარი.

ალბომის პირველი ტრეკი dig in რო ჩავრთე, მეგონა slowblow დაიწყო,,, მერე კი მალევე მოვეგე გონს, მარა პირველი შთაბეჭდილება მაინც ძლიერიაო, ნათქვამია და სწორი აღმოჩნდა ეს ნათქვამიც.

აი Pearl Into Sand-ზე მილიონი ასოციაცია შეიძლება მოგივიდეს ადამიანს მარა მე პირველი რაც გამახსენდა, ჯარმუშის Dead Man იყო. მშვენივრად მოუხდებოდა ეს ტრეკი საუნდტრეკად ამ ფილმს. ნილ  იანგის მკვდარ მუსიკას არაფრით ჩამორჩება მე თუ მკითხავთ.

და ბოლო ტრეკი -  "დახრჩობა ელექტრულ დუხში" - ზუსტად საიმგანწყობე, დღეების გამოტოვებაზე რო ფიქრობ!

trakebi

1 Dig In
2 In Tall Grass
3 Drowning
4 A New Binding
5 Howl
6 Pearl Into Sand
7 Beast, Go Along
8 A Vertiginous One
9 Blwa
10 The Drowning Electric

ClickClick!

ეხ არადა პაპირუსის თავგადასავალში ერთადერთი სიმღერა იყო, ისიც სერიის დასაწყისში და არ მომწონდა ეს ფაქტი. შეიძლებოდა დროზე ვერ გამეღვიძა და გამემაზა და იმიტომ 

     

Scout Niblett


Scout Niblett

-

Kidnapped

by Neptune

(2005)

Scout Niblett

last.fm

myspace

`````

პოსტი იწერება Beatlesის I'm A Loserის ფონზე

Scout Niblett არის გოგო რომელმაც დაიპყრო ჩამი ყურებ-გონებ-ოთახ-სახლ-გული-სულ და მოკლედ ყველაფერი.

ბტიტანელი,ამჯამად ამერიკაში ’მოღვაწე’  სინგერსონგრაითერია და განსაკუთრებულ მუსიკას აკეტებს, ჟღრ გიტარებით და ბუგუბუგუ დრამით, უტკბესი, უნაზესი და დამბმელი ხმით. საუნდი ისეთიაქ, რო ვუსმენ მგონია სარეპეტიციოში ვუზივარ, ან თვითონ მიზის ოთახში

მოკლედ დიდიხანია ასე არავიზე არ გამიჭედავს, ისე როგორც fაისტზე , იენსსზე, დევენდრაზე, როქეთთუზისქაიზე, ჰერმანდიუნზეც კიარგამიჭედავს ასე .

და ვუსმენ და ვუსმენ.და შეამჩნია რა დედაჩემმა როგორციქნა, ძლივს ჩამმა თეომ ისევ შეძლო ვინმეთი ასეთი სიამოვნების მიღებაო, ისე რო ოთახსაც აღარ ალაგებს , ვერ წყდება სიმღერებსო,  მკითხა ისე როგორც ყევლა მოსიყვარულე დედა კითხავს თავის სანაქებო შვილს ” დედა რა კარგი გოგოა, რა კარგად მღერის სადაურია? ... აა ამერიკაში ცხოვრობს? და სადმე ახლომახლო არექნება კონცერტი? ევროპის ნებისმიერ ქვეყანაში?”

დავგუგლე. არა ლასთზე ვანხე  და ოხრად კონცერტებიაქ . ქვეყანაც შევარჩიე, რათქმაუნდა  დროიდან გამომდიანრე, მაინც ეხლა უნიერსიტეტი როარგამიცდეს დიდიხანი, არა განა ქულები მადარდებს, გაცდენილი საინტერესო ლექციები მენანება. ხოოოდა 29 ნოემბერს ლუქსემბურგშიაქ კანცერტი, რაც ფრიად მაწყობს, მშვენიერ და საოცნებო დროს გავატარებ პარასკევ საღამოს;):) პიდაპირი რეისების არქონის გამო ჯერ გერმანიაში ჩავფრინდები მერე ლუქსემბურგში, თვითმფრინავში ეჭვიმაქ ჯან-კლოდს შევხვდები და კანფეტების გავუმასპინძლდებით ერთურთს.იმ ადგილის მიგნებაღა დამრჩება სადაც კონცერტი ტარდება, მარა რა პრობლემაა :)ჩქსვლისთანავე გავიკითხ-გამოვიკითხავ :) გერმანული მესმის, ფრანგულად მე გავაგებინებ,თუ არცერთი არ გამომადგება მაშინ ლუქსემბურგულად გავარკვევ ყველაფერს

უი ხო:) თუ გინდათ ვინმეს წაგიყვანთ ;;)

trakebi

1. Hot to Death
2. Kidnapped by Neptune
3. Pom-Poms
4. Lullaby for Scout in 10 Years 
5. Fuck Treasure Island
6. Relax
7. Valvoline 
8. Good to Me 
9. Handsome 
10. Safety Pants 
11. Newburyport 
12. This City 
13. Wolfie 
14. Drink to Me 
15. Where Are You?


clickclick

immortalclickclick

Mi and l'Au


Mi and L'Au 

-

Good Morning Jokers

(2009)

lastfm

myspace

არსებობს მუსიკა, რაც გსიამოვნებს მოსმენისას. არის მუსიკა რაც უბრალოდ გეკვიატება - დიდად არ მოგწონს, მაგრამ მაინც გეკვიატება, ვერ გამორთავ ვერაფრისდიდებით. ან შეიძლება მოგწონს, მარა იმ ფაქტთან შეგუება გიჭირს, რომ გეკვიატება. ან არც გიჭირს და მოგწონს კიდეც ლასტფმ-ზე რო წითელ გულს მიუწერ გვერდით და ყოველ 5 წუთში ერთხელ არეფრეშებ გვერდს. კიდევ მოლიონი ჩახლართული საქმე იქნება დაკავშირებული მუსიკის მოსმენის ქმედებასთან (:დ) .  მათგან ყველაზე მარტივი კი ალბათ ის მუსიკაა, რომელიც არ მოგწონს და არც უსმენ.

მაგრამ აი მაშინ რა უნდა ქნა, როცა მუსიკა გჭამს. დიახ დიახ გახრამუნებს. ვერც იმას იგებ მოგწონს თუ არა, მარა ფაქტია რო გრძნობ, როგორ ცოტავდები. კაშმარ.

Mi and L'au მაცოტავებს ასე. 

მეორე ალბომი რო გამოვიდა, ამ ბლოგის მესვეურებმა პირობა დავდეთ ბუდას აივანზე, რო სამივე განვათავსებდით ჩვენ-ჩვენ აზრებს ამ ალბომთან დაკავშირებით. ნუ, მერე როგორც ყოველთვის ხდება ხოლმე, და როგორც ტომი (იორკი არა, სმიტი) იტყოდა there's nothing harder than keeping a promise-ო და ... დაგვავიწყდა. 

ახლაც იმიტო ვდებ, რო ბლოგი ძალიან არ ჩაკვდეს. 

trakebi

1 Up In The Building 2:24
2 The Pearl 3:26
3 Bingo 3:01     ♥♥♥♥♥♥ 
4 They're Coming 5:45
5 Transparent 3:13
6 The Bird 3:31
7 Dancing And Smiling 6:28
8 Vampire 3:38
9 Ten Kingdoms 3:40
10 Spartan Dance 3:02
11 Sun 3:29
12 Dance On My Skin 3:51
13 Clown 2:42
14 Wave Goodbye 2:19

ClickClick

immortalclickclick

 უნდა აღინიშნოს, რომ მირასა და ლავრენტის წინა ალბომი გაცილებით უკეთესია. უფრო მადიანად გჭამს. 

ო როგორ მინდა მირას გარეგნობა მქონდეს :| 

The Chordettes


The Chordettes

-

The Fabulous

last.fm

myspace.com

იყო და არა იყო რა იყო ერთი საშუალო ასაკის ლექტორი კაცი, რომელიც ფრიად ნიჭიერი ახალგაზრდა იყო და ასეთივედ დაბერდა, და ერქვა ამ ყმაწვილს თამაზი, და ასაკშიც თამაზად იწოდება, ერთი ისაა რომ წინ სიტყვა ”ბატონი” ან ”ბატონო” უძღვის .

მოკლედ როგორც ვთქვი ნიჭიერი იყო ეს თამაზი  წიგნების კითხვა-გაზეპირებასა და მათ წერაში, მაგრამ უნდა აღინოშნოს რომ ”ნიჭი და ინტელექტი არაფერშუაშია ერთმანეთთან” (c) თამაზი.

აი ბავშვობაში დედას ან მამას Chordettes ჰანგებზე რო დაერწიათ ხო განვითარდებოდა ძია თაზო! 

მაგრამ არა, რატომ Chordettes ! როცა გვაქ ქართული მშვენიერი მუსიკა არღნის ჩიტით დაწყებული, არავითარი სხვა სამშობლოთი დამთავრებული.

მოესმინა დედ-მამას და ბავშვს სულ ცოტა ედუარდს დაარქმევნდენ, ლოლიფოფებით გაანებვრებდნენ და კვირაში შვიდივე დღე ეყვარებოდათ. მეც დავისვენებდი და კიდე ყველა ჩამი ჯგუფელ-კურსელ-უნივერსიტეტელი და არ წაგვიკიტხავდა განვითარების ფსიქოლოგიას უკიდეგანოდ დებილი და სრულიად განუვითარებელი ’ლექტორი’.

ხო : დ The Chordettes არის თამაზის მშობლების და ჩვენი ბებია-ბაბუის დროინდელი ანსამბლი და ამ ნაფტალინის მიუხედავად მგონია რო Dragonflyზე დადებული ყველა ალბომზე მეტად ეს გესიამოვნებათ ;) 

. ჩართეთ არ დაგეზაროთ ;;;)

The Chordettes - Lollipop- Watch more Videos at Vodpod.

.

trakebi

1.Lollipop 
2.Born To Be With You 
3. Eddie My Love 
4. The Wedding 
5. Mister Sandman 
6. Teenage Goodnight 
7. Just Between You And Me 
8. Soft Sands 
9. Zorro
10.No Other Arms, No Other Lips
11. Lay Down Your Arms
12. Never On Sunday


clickclick

immortalclickclick

Kings Of Convenience



Kings Of Convenience - Declaration of Dependence (2009)

kingsofconvenience

lastfm

myspace


მოგეხსენებათ, ოთახის დალაგება მუსიკის გარეშე უბრალოდ წამებაა. აი მუსიკასთან ერთად სხვა ამბავია, რიტმს ცოცხს და თეძოს ერთად რომ აყოლებ. არსებობენ ჯგუფები ან სიმღერები, კონკრეტულად ამ დროს რო უნდა მოუსმინო, ისედაც დაღლილი ხელებით დრამის პარტიას აყვე. არსებობენ ჯგუფები, საუზმეს რო ვერ მიირთმევ მათ გარეშე ან ავტობუსში ვერ ჩაჯდები, რაც არ უნდა ბევრი ხურდა გეყაროს ჯიბეში :D


Kings Of convenience ალბათ ყველამ იცით, ის შემთხვევაა, განსაკუთრებით დაღლილმა რო უნდა მოუსმინო ოთახის დალაგების შემდეგ, ან სამსახურიდან(უნივერსიტეტიდან, სკოლიდან) სახლში რო მოხვალ, ყავას მოიდუღებ, ოთახში შეიტან, ამოიოხრებ და დაჯდები. ჩართავ და თავს დიდ, ლამაზ პუფში იგრძნობ, თითქოს არც ნახევრად გატეხილი სკამი გერჭობა მარცხენა მხარეს და თითქოს ყავაც რაღაც განსაკუთრებით გემრიელი გამოგივიდა.

არაფერი განსაკუთრებული არ ხდება, ყველაფერი ჩვეულებრივადაა, სტაბილურად, მაგრამ კარგად, მყარად. არაფრის დაკარგვის გეშინია და არც მომავალზე დარდობ მაინცდამაინც. ერთ-ორ სიმღერაზე ერთი-ორი ადამიანი გახსენდება და ერთი-ორი რაღაც გენანება მხოლოდ. მაგრამ ესეც ისე, ჩვეულებრივად, ადამიანურად. ოდნავ სევდით, მაგრამ მაინც დადებითად.



Erlend Øye და Eirik Glambek Bøe 10 წლიდან მეგობრობენ, პირველად გეოგრაფიის კონკურსზე შეხვდნენ ერთმანეთსო, ვიკიპედიამ თქვა. 16 წლიდან ერთად უკრავენ ჯგუფში ’Skog’(ტყე). აი ერლენდს რომ ინგლისური პრონანსი აქვს, მარტო მაგის მოსმენა ღირს, სხვა თუ არაფერი. Eirik-ის პრონანსზე რა გითხრათ, მაგრამ სამაგიეროდ ისეთი ბიჭია!!!! ოოოოოო :P


მოკლედ, ამ ალბომის პირველი ნახევარი რატომღაც უფრო მეტად მხიბლავს, ვიდრე მეორე. მაგრამ თითქოს მთელი ალბომი რაღაც უბრალო ბედნიერებასთან და სილაღესთან ასოცირდება, აი დაახლოებით ისეთ სიხარულთან, საყვარელი ადამიანის/ადამიანების სანახავად რო მიდიხარ და გიხარია. განა დიდი ხანია არ გინახავს ისინი, განა განსაკუთრებულად გიცემს გული ან რამე. არა, უბრალოდ გიხარია და მშვიდი, წყნარი, მაგრამ მაინც ბედნიერი ხარ. უჰუუ, Kings Of Convenience :yes:


ბოლოს და ბოლოს ალბომში me in you-ა, ჩემი ფავორიტი სიმღერა :D რამდენიმე დღეა, ყურ(თ)სასმენებში (@ Sopo Molokos) მაგის მეტი არაფერი ჩამირთავს, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ სოფო მოლოკოს-მ რამდენიმე დღის წინ ძალიან მაგარი სიმღერა მომასმენინა და იმით მოვცდი. ველოდები იმ სიმღერების გამოგზავნას(როგორც კი მოვრჩები წერას, მოვრბივარ სკაიპში) და იმ სიმღერებთან დაკავშირებული(რაღა დაკავშირებული :D ) ადამიანის უახლოეს დღეებში ნახვას :D

და არ ველოდები მზეს :D

trakebi:

01. 24-25
02. Mrs. Cold
03. Me in You
04. Boat Behind
05. Rule my World
06. My Ship Isn't Pretty
07. Renegade
08. Power of not Knowing
09. Peacetime Resistance
10. Freedom and its Owner
11. Riot on an Empty Street
12. Second to Numb"
13. Scars on Land"

Clickcklick

Immortalcklickclick

ძალიან პოზიტიური ახალი კლიპი


და ერთი კარგი ლაივიც :)
(არ გეჩვენებათ, რო ერლენდს ძალიან ლამაზი ტუჩები აქვს? :user:)



And I'm watching you now,
I see you building the castle with one hand,
While tearing down another with the other...